Les Misérables.

Tant qu’il existera, par le fait des lois et des mœurs, une damnation sociale créant artificiellement, en pleine civilisation, des enfers, et compliquant d’une fatalité humaine la destinée qui est divine ; tant que les trois problèmes du siècle, la dégradation de l’homme par le prolétariat, la déchéance de la femme par la faim, l’atrophie de l’enfant par la nuit, ne seront pas résolus ; tant que, dans de certaines régions, l’asphyxie sociale sera possible ; en d’autres termes, et à un point de vue plus étendu encore, tant qu’il y aura sur la terre ignorance et misère, des livres de la nature de celui-ci pourront ne pas être inutiles.

Βίκτωρ Ουγκώ, 1862, Οι Άθλιοι.

Από τον πρόλογο του μυθιστορήματός του, o Γάλλος συγγραφέας αγωνίζεται να φανεί χρήσιμος με τα γραφτά του. Οι Μοντέρνοι Καιροί ζουν στο δέκατο ένατο αιώνα.

Καλή χρονιά!

Καλή, καλή χρονιά! Φέτος, το ήπιαμε στην ώρα του και στη μέρα του, αλλά το γιορτάζουμε σήμερα, λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου, μαζί με όλες μας τις ευχές. Ευχές για λουλούδια, ήλιους, περιστέρια, κόκκινο κρασί και ποτήρια προπόσεων, όπως λάμπουν στη φετεινή ετικέτα του φρέσκου κρασιού. Και του χρόνου, με καλό.

Σπίτι, σπιτάκι.

Χρόνια πολλά, με ένα σοκολατένιο μικρό σπίτι στο λειβάδι, γλυκό σαν τις μέρες που θα 'ρθουν. Και του χρόνου.

Ανάμεσα.

Σε δύο τοίχους. Και στο βάθος πάλι τοίχος. Και κάτω χώμα. Μπετόν, συρματόπλεγμα, προβολείς. Ένα κυπαρίσσι, άλλο ένα κυπαρίσσι, δέντρα. Ουρανός, σύννεφα, χρώματα. Βιομηχανικό περιβάλλον, η ανάγκη επιβάλλεται στο χώρο.
Τώρα εμείς, όλο ευθεία και αριστερά. Και βλέπουμε.

Πιο μαλακά.

εδώ είναι parking, οπότε μαλακά, πιο μαλακά. Κάτι πωλείται, κάτι μπορεί να αγοράζεται, μια καρέκλα ως σύμβολο θέσης, ως τοπόσημο επικράτειας, μια παλέτα όρθια στο πλάι, εκτός χρήσης ως παλέτα, αλλά με χρήση ως όριο διάβασης, ως αρχή και σύνορο γειτονίας, μια αλυσίδα που αποθαρρύνει τους αμφισβητίες και ένα δέντρο, τόσο πράσινο που είναι να απορείς. Όχι για το δέντρο αλλά για τα μη δέντρο.
No par, my King.

Στη μέση των πραγμάτων.

"Το να στέκεται κανείς στη μέση των πραγμάτων είναι πραγματικά μια μεταφυσική θέση. Το μεσαίο πλήκτρο στο πιάνο με ουρά δε φαίνεται τόσο δραματικό όπως τα υπόλοιπα σκούρα ή ανοιχτόχρωμα πλήκτρα. Το γκρι είναι λιγότερο δραματικό από το μαύρο ή το λευκό. Όταν στέκεται κανείς στη μέση, δεν απέχει πολύ από την αλήθεια και είναι πολύ ευάλωτος. Για να μείνει κανείς εκεί πρέπει να είναι ανήκουστα δυνατός. Η ψευδαίσθηση είναι ότι υποτίθεται πως οι άνθρωποι στη μέση είναι αδύναμοι. Πρέπει να είναι πολύ δυνατοί, αφού είναι υποχρεωμένοι να προστατευτούν και από τις δύο πλευρές.

Όταν στέκεται κανείς στη μέση, δεν αποδέχεται ιδέες που παραείναι δραματικές. Η αλήθεια εκφράζεται με σιγανή φωνή. Μόνο η βλακεία χρειάζεται θόρυβο."

Sir Peter Ustinov, "Για τη ζωή και άλλα μικροπράγματα", Εμπειρία Εκδοτική, 2005.

Οι Μοντέρνοι Καιροί στέκονται στη μέση των πραγμάτων και κοιτούν τις άκρες άλλοτε να πλησιάζουν κι άλλοτε να απομακρύνονται. Σημείωση: Επιδέξιες μετατοπίσεις βοηθούν πάντα στη διατήρηση της σταθερότητας.

Το Θησαυροφυλάκιο.

του Σκρουτζ; είναι αλήθεια εδώ; τόσο δίπλα μας; Πλάι στο πεζοδρόμιο, στη στροφή ενός ημικεντρικού αστικού δρόμου; Άραγε καραδοκούν τριγύρω, οι Μουργόλυκοι, οι Λύκοι των παιδιών μας χρόνων; η μήπως κάπου πιο πέρα, ο Ρόμπαξ, ο αιώνιος αντίπαλος, μασουλάει το καπέλο του από φθόνο;

Εν πάσει περιπτώσει, καλώς ήρθε το δολλάριο στο φράχτη ενός κήπου, όπως το αντιγράψαμε από τα maps της Google, καθώς η οδήγηση μας επέτρεψε να το παρατηρήσουμε, όχι όμως και να το φωτογραφήσουμε εγκαίρως.