Καλή Ανάσταση!

 Και του χρόνου! Με κάθε καλό για όλους μας. 

Καλή Ανάσταση!

Και καλό Πάσχα, με υγεία, δύναμη και καλό. Οι λαμπάδες μας φέτος, σε ποικιλία από παλ χρώματα, με παλ φόντο επίσης των χεριών μας. Των χεριών όλων μας, της ομάδας μας, δηλαδή, σπιτικά, ωραία και πασχαλινά.

Χρόνια μας πολλά.

Και του χρόνου, η Ανάσταση και η Πρωτομαγιά. Η γιορτή της ζωής και της φύσης. Λουλούδια παντού, χρώματα και άρωμα άνοιξης. Με καλό.

Kαλή βδομάδα.

Και του χρόνου. Οι τέσσερις λαμπάδες μας είναι έτοιμες. Με κερί μέλισσας από φύλλο κηρήθρας, βαμβακερό φυτίλι και διακόσμηση από σοφές κουκουβάγιες. Σοφία, λοιπόν, είναι η ευχή μας για φέτος.

Καλή Ανάσταση!

Χρόνια πολλά, εδώ είμαστε με τα έθιμά μας, τα κρατάμε και μας κρατούν κι αυτά. Οι φετεινές λαμπάδες εμπνευσμένες από το ζωικό βασίλειο, τη χλωρίδα της εποχής και από το καρό καρτεσιανό στρώσιμο του αέναου φαγοποτιού.
Και του χρόνου, και του αντίχρονου...

Με λουλούδια.

Καλό Πάσχα - καλή ανάσταση. Και φέτος τηρήθηκε το έθιμο της κηροπλασίας και της εορταστικής διακόσμησης των λαμπάδων μας. Και του χρόνου με κάθε καλό.

Προς το Πάσχα.

Πέντε είναι και πάλι οι πασχαλινές λαμπάδες, διακοσμημένες με τη σκέψη στη φύση, τις πεταλούδες, τα αρνάκια και την περιτύλιξη του κοκορετσιού. Πάντα σε κερί μέλισσας, λευκό φέτος. Τα έθιμα τηρούνται.

Πάμε πάλι.

Το 2015 είναι εδώ. Τα εορταστικά μας κεριά συνοδεύουν τις ευχές μας. Καλή χρονιά.

Οι φετεινές.

Συνεχίζοντας την κάπως πρόσφατη παράδοση των τελευταίων λίγων χρόνων, οι λαμπάδες μας είναι και φέτος έτοιμες εγκαίρως.

Όλες εκτός μίας που θα διακοσμηθεί ιδιαιτέρως από αύριο και μετά.

Και του χρόνου.

Σε κόκκινο φόντο.

Και φέτος, η προσπάθειά μας έγινε. Τέσσερις λαμπάδες, πρωτομαγιάτικες, διακοσμημένες με θέματα από τον κόσμο των εντόμων και των θηλαστικών είναι έτοιμες για τη νύχτα του Σαββάτου. Και του χρόνου.

Η Χημική Ιστορία ενός κεριού.

Στα 1791 γεννήθηκε ο Άγγλος χημικός και φυσικός, Michael Faraday, μέγιστος πειραματιστής, με τεράστια συμβολή στην πρόοδο του ηλεκτρομαγνητισμού και της ηλεκτροχημείας. Ένας natural philosopher της εποχής του, ένας γνήσιος επιστήμονας όλων των εποχών.

Στα εβδομήντα του, ο Faraday έδωσε μια σειρά διαλέξεων στο Royal Institution of Great Britain, που καταγράφηκαν και εκδόθηκαν σε βιβλίο. Τίτλος: Η Χημική Ιστορία ενός κεριού. Βαθιά αναλυτική η σκέψη του, αλλά και πολύ διαφωτιστικός ο πρόλογος:

... There is no better, there is no more open door by which you can enter into the study of natural philosophy, than by considering the physical phenomena of the candle. I trust, therefore, I shall not disappoint you in choosing this for my subject rather than any newer topic, which could not be better, were it even so good...

...You have the glittering beauty of gold and silver, and the still higher lustre of jewels, like the ruby and diamond; but none of these rival the brilliancy and beauty of flame. What diamond can shine like flame? It owes its lustre at night-time to the very flame shining upon it. The flame shines in darkness, but the light which the diamond has is as nothing until the flame shine upon it, when it is brilliant again. The candle alone shines by itself, and for itself, or for those who have arranged the materials....

Για αυτούς, λοιπόν. Για όλους αυτούς, τους ταπεινούς εμπειρικούς κηροπλάστες των προηλεκτρικών χρόνων, τους ήρεμους σκυταλοδρόμους της διάδοσης του φωτός, λάμπει τιμητικά στο έργο του σοφού επιστήμονα, η φλόγα από το κεράκι της γνώσης. 

Κάπου γίνονται ετοιμασίες.

Μέρες που πλάθονται και φουρνίζονται κουλουράκια και τσουρέκια, μέρες που βράζονται και κοκκινίζονται τα αυγά, μέρες που παραγγέλονται τα κρέατα και η μαναβική για τη σούπα και τα ψητά των εθίμων, είπα να ανοίξω το βραδινό μου κηροπλαστείο, κλειστό ύστερα από κάποιο bazaar του Δεκέμβρη.

Τα υλικά κι η τεχνική τους είναι εδώ. Απλά και σίγουρα. Ένα μπρίκι, κέρωμα του φυτιλιού, κοπές, τομές και συνδυασμοί των φύλλων της κηρήθρας, θέρμανση με λίγο ζεστό αέρα για ευλυγισία και ρολάρισμα πάνω σε μια λεία smooth επιφάνεια. Τέλος. Κι αν χρόνος απαιτείται πολύς σ' αυτή τη δουλειά είναι ο καθαρός χρόνος για να αποφασίσεις την τελική όψη που επιθυμείς για τα αποτελέσματα των έργων σου.

Πρότασή μας είναι η αντιστοίχιση ενός τέτοιου μικρού έργου κατά την ώρα που φτιάχνεται, με ένα πρόσωπο. Τότε, είναι βέβαιο πως ξέρεις σε τι αποσκοπείς, πως τα χέρια σου δουλεύουν όπως θέλεις και το τέλος είναι πάντα αναγνωρίσιμο. Λες μέσα σου, είναι εντάξει για τον... την... τους... ή απλά για δική σου ρεζέρβα. Εύχομαι το ίδιο να γίνεται και με τις υπόλοιπες ετοιμασίες και ελπίζω φέτος, από κάποια εύστοχη παρόμοια αντιστοίχιση, να μου τύχουν κουλουράκια πλεγμένα σε σχήμα Χ.

Like a carousel that's turning.

Like a circle in a spiral
like a wheel within a wheel
Never ending or beginning
on an ever spinning reel

As the images unwind
like the circles that you find
in the windmills of your mind...

Ήταν 1968, όταν ο maître της κινηματογραφικής μουσικής Michel Legrand παρουσίασε τον ύμνο στον αέναο κύκλο της σκέψης, της θεωρίας, της πράξης και της ζωής.

Περιστροφή του κύκλου και για μας, με την προκύπτουσα ανάγκη για ανακύκλωση στην πόρτα μας, τώρα που μόνο τα περισσεύματα από την κοπή των φύλλων κηρήθρας για τις εορταστικές ανταλλαγές χαράς έχουν γεμίσει σακούλες και σακουλάκια. Πρόταση επαγγελματικού επιπέδου ανακύκλωσης, για παραλαβή φρέσκου κεριού βάσης για νέες δημιουργίες, ο κηροτήκτης ατμού με το εύγλωττο διάγραμμα λειτουργίας σε τομή.

Εργαστηριακά, ένα μπρίκι διπλού καφέ μπορεί να μας εξυπηρετήσει με τον κλασικό τρόπο που ξέρει να δουλεύει: σε χαμηλή φωτιά και με καλό ανακάτεμα.

Χρόνια Πολλά.

Με αγάπη από το semipublicface.

Colours melting.

Χρώματα. Παραλλαγές στο ίδιο μοντέλο. Η μεγάλη μικρή απόλαυση να υλοποιείς ένα σχέδιο και ιδίως μία υπόσχεση σε παιδιά. Τα υλικά για το "καλλιτεχνικό εργαστήρι" του Bazaar είναι έτοιμα, μετρημένα, εγκιβωτισμένα και ανυπόμονα.

Απόλαυση, απόψε λοιπόν. Και ένα μικρό δείγμα από το χρωματολόγιο του κηροπλαστείου μας. Για να το δούμε και να σχεδιάσουμε το επόμενο βήμα.

Απόλαυση με συνέχεια πολύ σύντομα, όταν τα παιδιά πάρουν το ρόλο του κηροπλάστη και αναμετρηθούν με τη βασική ανθρώπινη σύλληψη: βάζω στο μυαλό μου ένα αποτέλεσμα, σκέφτομαι προς τα πίσω πώς θα φθάσω σε αυτό, προετοιμάζομαι και συνθέτω προς τα μπρος αυτό το αποτέλεσμα στην πράξη.

Όταν το κάνεις αυτό για πρώτη φορά, αισθάνεσαι στο τέλος, σαν να το έχεις ξανακάνει. Γιατί πρώτη φορά θεωρείς αυτήν που ολοκλήρωσες στη σκέψη σου. Σαν κάποιους σκηνοθέτες που ξεκινούν να κινηματογραφήσουν ένα έργο και λεν πως ήδη το έχουν όλο έτοιμο μες στο μυαλό τους. Action.

H Διαγώνιος της ασυμμετρίας.

Κάνναβος. Πολεοδομικό γνώρισμα της Βαρκελώνης. Ένα πλέγμα όμοιων οικοδομικών τετραγώνων, με εσωτερικές αυλές και αμβλυμένες γωνίες, με άνετα σταυροδρόμια. Όλα τακτοποιημένα σε καρτεσιανές συντεταγμένες και επαναλαμβανόμενα με ακρίβεια. Τόση ακρίβεια που χρειάστηκε μία διαφυγή από το άψογο σύστημα.

Diagonal. Η φαρδιά λεωφόρος που τέμνει λοξά τον κάνναβο, χωρίζοντας απότομα το πλέγμα με το δικό της πάτημα, εκτός αντιληπτής συμμετρίας. Με την απροσδόκητη αταξία της, αφήνει τον ανθρωπο να χωρέσει με τα δικά του μέτρα στο πλαίσιο της τέλειας τάξης.

Diagonal, θα ονομάσω και το μοντέλο των κεριών μου που προετοιμάζω για τα εργαστήρια του φετεινού Bazaar. Χθες βράδυ, πάνω στην ξύλινη πινακίδα, έκοβα λοξά τα φύλλα της κηρήθρας, σε δύο άνισα μερη.  Η τομή του φύλλου διακόπτει απότομα το σύμπλεγμα των εξαγωνικών κυψελών. Και προσθέτει νέα σημασία στα χωρισμένα μέρη, αλλά και στην αρχική τάξη των μελισσινών δομών.

Όλα τόσο όμοια.

Σε ένα δωμάτιο διαμερίσματος με την πόρτα κλειστή, στη νυχτερινή ησυχία του ύπνου της πόλης, στήθηκε για λίγες ώρες ένα εργαστήριο εφαρμοσμένης κηροπλαστικής.
Νύχτα και Miles Davis, In a Silent Way.

Διαβάζω: A studio album by American jazz musician Miles Davis, produced by Teo Macero, recorded in one session date on February 18, 1969.

"It was the sound of Miles Davis and Teo Macero feeling their way down an unlit hall at three in the morning. It was the soundtrack to all the whispered conversations every creative artist has, all the time, with that doubting, taunting voice that lives in the back of your head, the one asking all the unanswerable questions." - Phil Freeman.

Ό,τι έπρεπε για τις νυχτερινές ασκήσεις επαναληψιμότητας, κόβοντας και κερώνοντας 120+ όμοια φυτίλια για τις ανάγκες των υποσχέσεών μας.

Τόσο ακριβά;

Τυλιγμένος στην κελεμπία του, βαθιά μέσα σ’ ένα ανατολίτικο παζάρι όψιμης τουριστικής ανάπτυξης, εντόπισε την επιγραφή «ΕΙΔΗ ΓΙΑ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ, Ο Ευσεβής Πόθος». Ζητούσε κάτι σπάνιο, με όρους όμως σεβαστούς από κάθε αξιοπρεπή έμπορο:

- 120 φύλλα κηρήθρας για αρχή σε 3 χρώματα κι άλλα 40 σε 4, όλα από ατόφιο κερί μέλισσας, τώρα και μετρητοίς…

Μελωδία ήχησε στα αυτιά του ανατολίτη μαγαζάτορα και το παζάρι των τιμών ξεκίνησε για να αναζωογονήσει το παμπάλαιο forum.

Δεν μπορώ να κάνω τίποτε (=μπορώ να κάνω όλα όσα πρέπει)

Είμαι υπάλληλος, λείπει ο προϊστάμενος (=δεν υπάρχει κανένας περιορισμός, αποφασίζω μόνος μου)

Να δούμε το συνολικό ποσό (=άντε, μία και μοναδική έκπτωση στο τέλος θα σου κάνω, όχι λίγο λίγο από την αρχή)

Και οι δύο ολοκλήρωσαν με όψη ηττημένου το πατροπαράδοτο session και χωρίστηκαν πλούσιοι σε λάφυρα και με πηγαία χαρά νίκης.

Ας πιούμε στην καλοτυχία των αποκτημάτων μας. Έτσι κι αλλιώς για ένα Bazaar παζαρέψαμε κι εμείς…

Μπροστά σε ένα Ρεκόρ.

Πίσω στα 1897, η Διεθνής Έκθεση της Στοκχόλμης προϋποδέχεται θριαμβευτικά το Νέο Αιώνα της Προόδου, παρουσιάζοντας τις ραγδαίες εξελίξεις της τεχνολογίας, με ηχογραφήσεις σε φωνόγραφο, με κινηματογράφο, εφαρμογές ακτίνων Χ και νέα πρωτοποριακά μέσα μεταφοράς.

Εκεί και το υψηλότερο κερί του κόσμου στα 24,38 μέτρα, όπως το καταγράφει έκτοτε η Βίβλος του Guinness. To φως προβάλλεται στη Στοκχόλμη ως ιδιαίτερα υψηλή αξία για το διαφαινόμενο λαμπρό μέλλον της ανθρωπότητας.

Στα χέρια μας, σήμερα, τα 25 και πλέον μέτρα από βαμβακερό φυτίλι Νο8 και οι σύντομα αναμενόμενες ποσότητες 150+ φύλλων κηρήθρας για τις εορταστικές ανάγκες (κυρίως του Σχολικού Bazaar) φορτίζουν το semipublicface με μία πρόκληση.

Αν εμείς θελήσουμε, το αιωνόβιο ρεκόρ καταρρίπτεται. Δύο μόνο είναι οι περιορισμοί μας. Το υπερυψηλό κερί μας δεν θα σταθεί ποτέ όρθιο εξαιτίας των νόμων της βαρύτητας και η φιλοδοξία μας δεν θα σταθεί επίσης ποτέ με σοβαρότητα απέναντι σε οποιαδήποτε λογική εξέταση....

Ποιος λοιπόν;

Ένα μυστικό για να φτιάξεις πραγματικά καλό κερί, βρίσκεται στο μήκος του φυτιλιού, πόσο πολύ ή λίγο θα το αφήσεις να εξέχει, για να συμπληρώνει τη συνολική εικόνα του καινούριου και του χειροποίητου.

Η γνώμη μου είναι: πολύ. Πάντα, απολαμβάνω να ανάψω ένα κερί με μακρύ κερωμένο φυτίλι και να τραβήξω την περίσσεια, ενώ φλέγεται, απομακρύνοντάς την με το χέρι.

Το μυστικό όμως, της δικής μου προτίμησης, είναι να αφήνω το φυτίλι να περισσεύει και από την κάτω μεριά, της βάσης του κεριού. Έχω, τότε, την αίσθηση της άνεσης και της ασφάλειας ότι όλα θα είναι εντάξει, έως εκεί που χρειάζεται και πως δεν θα μας διακόψουν απροσδόκητες ασυνέχειες.

Άσε που, μπορεί να έρθει και η ώρα, σαν κι αυτή που τραγούδησε στο ξεκίνημά της η Κα Shirley Bassey.

Who's got a match for a strikin'
Don't say it all depends
Who wants to help me burn my candle, at both ends...