Της αγάπης λουκέτα.

Κι αν ήταν έτσι, να κλειδώνεις ένα λουκέτο για πάντα στα κάγκελα του Ponte Vecchio της Φλωρεντίας κι αυτό να αρκεί, τότε.. δεν θα χρειάζονταν οι γέφυρες, ούτε οι κλειδαράδες.

Βλέπετε, εκεί στο παντοτεινό κέντρο της Τοσκάνης υπάρχει το γεφυράκι με τις αναγεννησιακές παραδόσεις των χρυσοχόων, των εμπόρων, των τεχνιτών και του νέου ανθρώπου που παίρνει την τύχη του στα χέρια του χαρακτήρα του. Εκεί, λοιπόν οι ερωτευμένοι όλων των Ανοίξεων, συνηθίζουν να κλείνουν το λουκέτο τους στα κάγκελα, πάνω από τον αιωνίως ρέοντα ποταμό, τον Άρνο των πράσινων χρωμάτων.

Το κλειδί οφείλει να πεταχτεί από ψηλά στο βυθό του ποταμού και η αγάπη να παραμείνει ισχυρή έως το τέλος της αιωνιότητας. Υπερβολές, στον καιρό των μιμητικών επαναλήψεων και των διά παντός τρόπου κοινοποιούμενων καλά κρυμμένων μυστικών.

Εμείς, στα μισά της Άνοιξης, ανοίγουμε τις κλειδαριές του χειμώνα, πετάμε τα λουκέτα στο ποτάμι και κρατάμε για πάντα στην καρδιά μας το κλειδί. Άλε, ωπ!

Η παγίδα.

Η παγίδα ή η ανάγκη; Ο κίνδυνος ή η ζωή; Ποια είναι η απάντηση; ή μάλλον ποια είναι η σωστή ερώτηση; Τι δουλειά μπορεί να έχουν δίπλα δίπλα μέρα μεσημέρι σε βιομηχανική λεωφόρο της πρωτεύουσας ένα αργό megaφορτηγό και ένα κοπάδι πρόβατα με βοσκό και σκύλους; Το κοπάδι στη δεξιά λωρίδα και η νταλίκα στην αριστερή; και τέλος πάντων, εμείς με το ΙΧΕ από πού περνάμε; τι λέει ο κώδικας για εμάς; Μπιπ ή μπε; 

May the Force

be with us. Καλή μας δύναμη, δηλαδή, ειδικά με όλες τούτες τις λεπτομέρειες και τα μικροσκοπικά εξαρτήματα. Ιδίως, με τα λιλιπούτεια σήματα που πρέπει ακόμη να υδροκολληθούν σε όλες τις πτυχώσεις των επιφανειών. Σήματα που καλούν την προσοχή των ιπταμένων και επισημαίνουν τεχνικές απαιτήσεις. Και που όταν θα έχουν αναρτηθεί με την ανάλογη προσοχή του συναρμολογητή, θα απομένει μόνο το τελευταίο στάδιο, η στερέωση του γυάλινου κελύφους του πιλοτηρίου. Συνεχίζουμε...

Άγγελος Αναχαιτιστής.

Το υπερηχητικό αεροσκάφος των 3.000 mph, με έδρα την αεροπορική βάση των νεφών: Cloudbase, ανήκε στο μακρινό μέλλον του 2.068 στην World Army Air Force. Πιλότοι των τετράδυμων σκαφών: η Harmony, η Melody, η Rapsody και η Symphony. Επικεφαλής: ο Captain Scarlet στο δίκαιο αγώνα εναντίον των κατακτητικών Mysterons.

Ο Πλαστικός Κόσμος ετοιμάζει την άμυνά του και το πρώτο Angel Interceptor σε κλίμακα 1:72 αεροναυπηγείται ήδη. 

Η καταδίωξη αρχίζει...

To ένδοξο Spitfire σε κλίμακα 1:72 αποδίδεται με δυναμικές αποχρώσεις παραλλαγής και πλήρη πτητική σήμανση. Οι λεπτομέρειες που κερδίζουν: το κόκκινο χρώμα στον κώνο του έλικα, το ασημένιο στις πλευρικές εξατμίσεις και τα χαρακτηριστικά προσωπικά σήματα κάτω από το πιλοτήριο. Βρουμμμ.

O αδιάβροχος.

Κόντρα στο βροχερό κλίμα των ημερών, η αισιοδοξία του μετακομιστή, που αντιμετωπίζει την υγρασία και τις τριβές της μεταφοράς, με μία μόνο στρώση ενός μόνου υλικού, του πολυμερούς φιλμ με τις προστατευτικές φουσκαλίτσες.
Σχάρα, σκοινί, τέντωμα, φύγαμε..

Πίνουμε τώρα.

Καλά πήγαμε και φέτος. Το σταφύλι που πατήσαμε αρχές Σεπτέμβρη στη Τζια, έγινε δέκα όλα κι όλα μπουκαλάκια διαυγέστερου από ποτέ και φυσικότατου κρασιού.

Σιγά σιγά τώρα αρχίζει το μοίρασμα, το κέρασμα, η απόλαυση της γεύσης.

Και το βαρελάκι δεν έχει αδειάσει ακόμη, έχουμε μέσα και τη δεύτερη φετεινή απόπειρα, το Βερτζαμί...

Ίδωμεν.